حرفهای خودمانی

در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشم عاشق نمی شوی که ببینی چه می کشم امشب نمی دانم ای بت زیبا چه می کنی ما بی تو خون خوریم! تو بی ما چه می کنی؟ ---------------------------------------- » زندگی یک انتظار«   سهم من بوسه گل نيست سهم من دخمه خاره سهم من كجا نسيمه سهم من موج و غباره كسي در منه كه غمگينه هميشه دلي كه تنها باشه جز اين نميشه كسي نيست سر روي شونم بذاره شاخه اي گل توي خونم بياره كسي نيست كه بشكنه تنهاييمو پا ميون آشيونم بذاره خيلي تنهام خيلي تنهام چه كنم اي خدا با كوه غمهام چه كنم تكيه كردم تكيه بر عشق با همين دل دل ساده ندونستم تكيه بر عشق تكيه بر بازوي باده .... زندگي يه انتظاره ....

اگه بوسه ها آب باشن من به تو دريا رو ميدم اگر در آغوش گرفتن ها مثل درخت باشدمن به تو جنگل رو ميدم اگردوستي يه سياره هست من به تو کهکشان را مي دهم اگر عشق زندگيه من مال خودم رو براي هميشه ميدهم به تو اگرمي تونستم چيزي باشم تو اين دنيا عشقي مي شدم که قلب تو رو به مال من پيوند بده

بچه ها شوخي شوخي به گنجشکها سنگ مي زنند... و گنجشکها جدي جدي مي ميرند... آدمها شوخي شوخي زخم مي زنند... و قلبها جدي جدي مي شکنند... و تو شوخي شوخي لبخند مي زني... و من جدي جدي عاشق ميشم

تو سرتاپا وفا بودي تو با عشق آشنا بودي ولي اي مهربان من بگو آخر که از اول کُجا بودي کنون از من بجا مُشتِ پَري مانده بيا آتش بزن اين آشيان بال و پَرها را رهاکُن اين دل غمگين و تنها را تُرا راندم ولي هرگز مگو با من که معني عشق و محبت را نمي دانم که در چشمان تو نقش غم و دردت نمي خوانم تُرا راندم 

ولي آن لحظه گويي آسمان مي مُرد جهان تاريک مي شُد کهکشان مي مُرد درون سينه ام دل ناله مي زد باز کُن از پاي زنجيرم که بُگريزم به دامانش بياويزم به او با اشک و خون گويم مَرو من بي تو مي ميرم ولي من در هاي هاي گريه خنديدم که تو هرگز نداني بي تو يک تک شاخه عُريان پاييزم دگر از غصه لبريزم دراين دنيا بمان بي من

براي ديگري سر کن نواي عشق و مستي را بخوان در گوش جان ديگري آواي هستي را تو اي تنها اميد من بي من از آن کوچه ها بگذر مرا يکدم بياد آور که مي گفتم:بيا اميد جان من بيا تن را ز قيد آرزوهايش جدا سازيم بيا ميعاد خود را درجهان ديگر اندازيم بياد آور که اکنون بي تو خاموشم ز خاطرها فراموشم و يک تک لاله وحشي بجاي لاله بر گور دل من روشن است اکنون

رو اسمِ من خط بِکش عکسِ منو بد بِکش بين منو عشق من ديوار نکش سد بِکش مثل يه حرف ساده که نُقطه هاش اُفتاده عشقمو از من جدا شکلِ منو بد بکش سادگي هايِ عشقمو رنگ و ريا نشون بده يه عکسِ تازه اي بِکش به لحظه لحظه جون بده وقتي که خط کشيدي عکسمو بد کشيدي من واسه خط کِشي هات مي ميرمو زنده ميشم با همه سرکِشي هات يه روز برنده مي شم  

يادته؟ اومدي ازم پرسيدي براي چي زنده هستي؟ در حاليکه تموم وجودم فرياد ميزدش که " فقط براي تو " گفتم :براي هيچي بعد من از تو پرسيدم که: واسه چي زنده هستي؟ در حاليکه اشک تو چشماي اسمونيت جمع شده بودش گفتي به خاطر کسي که واسه ي هيچي زنده هست